ویژگی‌ها
نشانه‌ها و یادداشت‌های شخصی
اسّراج دو چیز را از هم جدا می‌کند، چون به‌راستی دو چیزند. نشانهٔ خواندن جایی است که ایستاده‌اید: برای هر نمایه یکی، و همان است که به برنامهٔ خواندن شما گزارش می‌دهد. آیهٔ نگاه‌داشته چیز دیگری است — آیه‌ای که می‌خواهید بازش بیابید، و اگر بخواهید، سطری از خودتان کنارش. می‌توانید تا پانصد آیه نگاه دارید، هر یک با یادداشتی تا هزار نویسه، از تازه‌ترین به کهنه‌ترین. برداشتنِ یکی، بازگشتی پیشنهاد می‌کند که آیه را با یادداشتش بازمی‌گرداند: از دست دادنِ خاموشِ یک یادداشت، راهِ پذیرفتنی برای برداشتنِ نشانه نیست. و نوشتنِ یادداشت بر آیه‌ای که نگاه نداشته‌اید، آن را پنهانی نگاه نمی‌دارد: در فهرست شما تنها همان می‌آید که خودتان گذاشته‌اید.
- تا ۵۰۰ آیهٔ نگاه‌داشته، هر یک با یادداشت خود
- یادداشت تا ۱۰۰۰ نویسه، از برگهٔ آیه یا از فهرست
- تازه‌ترین نخست، با پرشِ مستقیم به آیه در مصحف
- جدا از جایگاهِ خواندن، که به برنامه گزارش می‌دهد
- بازگشت از برداشتن، آیه و یادداشتش را بازمی‌گرداند
- بر دستگاه ذخیره می‌شود — هرگز بارگذاری نمی‌شود، کسی نمی‌خواندش